środa, 4 czerwca 2014

Choć umrzemy, żyjmy!

/Dalszy ciąg barokowych inspiracji/

Krótkie jest ludzkie życie,
krótki nasz na ziemi czas.
Dzisiaj pączek jest w rozkwicie,
zwartą ścianą stoi las;

jutro płatki spadną z kwiatu,
pod toporem padną pnie.
Przypatrz się naturze-bratu,
bo to samo czeka cię.

Lecz kwiat zanim uschnie - pachnie,
zanim zwiędnie - cieszy wzrok.
Czas swój wykorzystaj trafnie,
choć cię zapomnienia skryje mrok.

Choć twe czyny bez znaczenia
w perspektywie czasu,
chociaż płonne twe marzenia,
chociaż wszyscy spoczniem w piachu.

Życie swoje chwyć za grzywę,
działaj póki czas.
Prostuj w sobie to, co krzywe,
nie patrz na krytykę mas.

Baw się, pracuj, kochaj, płacz!
Z uśmiechem przyjmuj każdy dzień.
W przyszłość z optymizmem patrz
i żyj zgodnie z rytmem serca twego drżeń.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz